Jij
bent een sterke vrouw,
Al besef je dat niet,
Eentje waar ik veel van hou,
Ook al heb jij je verdriet,
Je leven gaat dan ook niet over rozen,
Je hebt er ook zelf niet voor gekozen,
Ik herinner me nog goed de tijd,
Dat je zat op mijn schoot,
Je met menige grap heb verblijdt,
Of je luiers heb verschoont,
Weet ,jij blijft me kleine lieve zusje,
Je ligt me nauw aan mijn hart,
Ik wil je altijd troosten met een kusje,
Jij hebt bij mij een plekje heel apart,
En zie je het even niet meer zitten,
Klop dan bij me aan,
Want ik zal er altijd voor je zijn,
Daar kan je van op aan.
Je zussie Willie
Dit
gedicht heb ik gemaakt in de nacht na het overlijden van
onze Moeder die op 81 jarige leeftijd stierf aan een
ernstige vorm van borstkanker.
Mama
U
Heeft nu rust na al die pijnlijke weken,
het
is goed want hier heeft U naar uit gekeken.
Afscheid
nemen doet zeer,
want
straks bent U er niet meer.
Wij
zullen U iedere dag missen keer op keer,
Maar
voor U geen pijn meer.
Iedere
avond naar de sterren kijken,
en
U op deze manier zien te bereiken.
Ooit
komen we elkaar misschien tegen,
en
hierbij geef ik U mijn zegen.
Ga
nu maar, ga nu maar,
U
bent hier op aarde klaar
Liefs
van ons allen
Voor
Wil
Ik
heb op het moment een zuster om trots op te zijn,
ze zal er ten allen tijde voor mij zijn,
Altijd
kan ik met mijn problemen bij haar aankomen,
en kunnen we er samen over bomen.
Hoe
ouder je wordt, lijkt wel, heb je meer behoefte aan
aandacht,
en worden de wonden binnenin daardoor verzacht.
Dat
heb ik tegenwoordig met mijn zuster dat contact,
wat ik vroeger niet had, wordt nu extra, waarover ik
bad.
Het
gaat op het moment niet voor de wind,
maar ben blij met de rust die ik bij haar vind.
Bedankt
Wil, je bent een kanjer.
Verdriet
Er
is zo veel gebeurt de laatste tijd,
het lijkt iedere keer weer een strijd.
Waarom
moet het toch zo zijn,
het doet zo'n pijn.
Er
dwaalt van alles door mijn hoofd,
ik lijk soms wel verdoofd.
Ik
hoop eens rust te krijgen,
en dan maar zwijgen.
Het
loopt niet zoals het lopen moet,
maar hopelijk hou ik zo lang moed.
Ik
ben zo moe van het denken,
hoe het verder moet gaan,
en laat iedere dag een traan.
Marijke
Voor
mijn lieve man
Lieve
schat, wat hou ik van jou,
jij blijft mij altijd trouw.
Ook
in moeilijke tijden,
zijn wij samen die lijden.
Het
gaat op het moment niet zo goed,
maar toch geven wij elkaar moed.
Je
bent er altijd voor mij,
dat maakt mij extra blij.
We
zijn er voor elkaar,
en vormen zo een paar.
Liefde
is wat ons samen bindt,
ook het verwerken van het verdriet om je kind.
Er
is geen ander zoals jij bent,
wat ben ik eigenlijk verwent.
Liefs
van je IJkie.
Uit
huis
Mijn
zoon is uit huis gegaan,
het enige wat mij overblijft is een traan.
Ik hou zo ontzettend veel van hem,
dat weet hij waarschijnlijk niet.
Hij ziet mij nu alleen als de zwarte piet.
Wij
hopen zo op een goed verloop,
het enige wat wij nog hebben is hoop.
Laat
hem weten God hoeveel wij van hem houden,
en laat hem niet staan in de koude.
Liefs
van zijn ouders.
Alleen
Bakkie
koffie van de kerk,
dat is pas het echte werk.
Zo
zei een eenzame mij,
en
keek heel even blij.
Gaat
op straat de koude tegemoet,
maar
dit gebaar geeft haar weer even moed.
De
heilsoldaat vervolgde haar weg naar huis,
en
sloeg even een kruis.............
Gedicht,
2
febr. 2003
Marijke
Klein Zwaga
Als
ik er niet meer ben
=====================
Als
ik er niet meer ben,
volg
dan de wolken, zij aan zij,
uitgestrekt
boven de aarde,
elke
wolk is een stuk van mij.
Als
ik er niet meer ben,
geef
de hemel dan een blik,
zie
de sterren, kijk ze stralen
al
die lichtjes daar, ben ik.
Als
ik er niet meer ben,
kijk
niet naar de zon,
want
dan doen je ogen pijn,
maar
voel haar warmte
en haar kracht die jou verteld,
dat
ik er altijd voor je zal zijn.
Als
ik er niet meer ben,
luister
naar de bomen,
rij
aan rij staand in de kou,
Als
je heel goed luistert,
hoor
je ze zeggen.
IK
HOU VAN JOU
Marijke
Klein-Zwaga
7-3--2003
Een
Vriend
Ik
heb een vriend waar mee ik kan huilen en die naar me
luistert als ik vertel over mijn verdriet en pijn.
En
die er altijd en overal voor mij zal zijn Iemand die
samen met me lacht, ook al is de grap nog zo klein. Bij
zo iemand waar je helemaal jezelf kunt zijn. Dan denk ik
wel eens waaraan heb ik het verdiend. Deze echte kanjer
van een lieve vriend.
Dit
gedicht draag ik op aan een van onze beste vrienden, die
er altijd voor ons zijn en andersom is dat ook zo, zo
zien we elkaar bijna nooit, maar zo zijn we er voor
elkaar....
Marijke Klein
Moederdag
========
Moederdag, is de dag, dat ik jou
voor het eerst zag.
Je was zo klein en hulpeloos.
Zo mooi en zo broos.
Wat lag je daar in het bedje te
stralen,
je had oogjes als kralen.
Je huidje was zo zacht als
satijn,
en wat waren je handjes en
voetjes nog klein.
Nu ben je groot en flink,
en al een echte bink.
Die zijn vleugels uit gaat
steken,
en door de vrouwtjes wordt
bekeken.
Ook voor jou komt de dag,
dat je het klein geluk
aanschouwen mag.
denk dan ook nog eens aan je
eigen moeder en haar geluk,
dan kan jouw toekomst ook niet
meer stuk.
een Moeder
m.h.klein-zwaga
Kerst
kerst is dit jaar voor ons een beetje
raar.
Onze jongste zoon is niet hier maar
daar.
Hij is ver hier vandaan,
dat wil zeggen, in afghanistan.
Melvin is far from home,
en niet aan het versieren met de
kerstboom.
Want hij is altijd de persoon,
die de kerstboom wil versieren, dat is
ons al gewoon.
Onze oudste zoon is wel thuis met kerst,
maar zit in de knoei met zichzelf, dat
is ook niet best.
