|
Wij hebben Sita opgehaald 4 jaar geleden
vanuit Groningen als puppie.
Ze kwam als eerste op ons af,die schat, toen
zeiden we al, deze is voor ons
bestemd, dat voelde je toen al, sprong al
bij ons op schoot, wat een droppie was het.
We waren gelijk verliefd op haar.
We hadden in die tijd een ontzettend nare
ervaring, waardoor we zoekende waren
naar liefde en zachtheid, daarvoor kwam Sita
op ons pad.
Dumpy onze andere hond was al oud en vond
het prima dat de dartele Sita bij
hem kwam liggen, was een mooi span samen.

Sita was zo ontzettend lief en aanhankelijk
en speels, we waren dol op haar.
Zij heeft Dumpy nog 1 jaar mogen meemaken,
toen is dump op de leeftijd van 16 jaar
overleden, daar hadden we vrede mee, had een
goed leven gehad, en was echt op,
maar Sita was te jong, 4 jaar, dan ben je in
de bloei van je leven, dit was zo abrupt.
Sita was zo sociaal met iedereen, jong en
oud. Iedereen die van honden hield,liep
met haar weg, in het park kreeg ze ook alle
aandacht van de kinderen, die om de beurt
mochten gooien met de ballengooier en Sita
vond het prachtig. Ook in huis ging ze
altijd
naar haar speelgoedbak en koos wel weer een
speeltje voor je uit hoor!.
Sokken, daar was ze ook gek op, vooral als
je ze aanhad, hahaha, heb ik haar zelf
geleerd hoor!
lachen, dan bewoog ik mijn voet, en ja hoor,
daar sprong sita alweer omhoog om eens
lekker
in de sok te happen.. zo gezellig en zo
ontspannen met haar spelen, we hadden ieder,
wim en
ik een speeltje te pakken hoor op de avond..
maar we vonden het heerlijk om te dollen met
haar.
Ze ging overal met ons mee naartoe, als we
naar ons chaletje in Markelo gingen, had ze
een heel
weiland waar ze lekker kon rennen, heerlijk
liggen in het hoge gras, en als wim met de
kruiwagen
wat rommel ging weggooien, rende sita met
bal en al met hem mee, dat was een vast
ritueel.
toen ze klein was pastte ze zelfs in de
kruiwagen, prachtig gezicht.
Ook maakte ze met wim hele wandelingen om
het meer, en kwamen ze allerlei vriendjes
van haar
tegen, een border collie net als zij, een
labrador, zo ontzettend leuk voor haar en
voor de baas natuurlijk.
Ook heerlijk 's-nachts, kwam ze aansluipen,
haha, en ja hoor, lekker tussen ons in, voor
even hoor,
als het te warm was, was ze zo verdwenen,
wat wij natuurlijk erg jammer vonden, want
zo lekker warm en
zacht als ze was..
We hebben zoveel liefde mogen ontvangen van
Sita en vrolijkheid, dat we dankbaar zijn,
al is het veel te
kort, van deze schat hebben mogen houden, ze
blijft altijd in ons hart!!!!!...
We hebben vandaag, donderdag 27 november
2008, haar as opgehaald, maar we hebben
vreselijk gehuild,
je bent haar nu definitief kwijt en dat is
nog niet zo makkelijk te verwerken.
wij hopen dat we het een plekje kunnen
geven...
Ze komt naast Dumpy te liggen, onder een
mooie steen met gouden letters, in onze
tuin.
willem en marijke. |